Menu
  • Link do mapy serwisu
  • Pl
  • Mleczne potwory — Mgła
  • Mleczne potwory — Mgła
 

Mleczne potwory — Mgła

Historia ta toczy się w małym miasteczku, na skraju którego mieszka pan Fryderyk, starszy pan z długą brodą. Prowadzi on sklep z magicznymi zabawkami dla dzieci. Wszystkie zabawki wykonane są z wielką pasją, własnoręcznie przez pana Fryderyka. Nie są to zwykłe zabawki. Codziennie wczesnym rankiem, kiedy pan Fryderyk jeszcze śpi, a sklep jest zamknięty, niektóre z nich ożywają i zwiedzają okolice. Piękna lalka Mirabel, gumowy piesek Gucio wraz z koniem Grzywą oraz plastikowymi żabami często odwiedzają pobliską łąkę. Biegają, śpiewają oraz podziwiają naturę. Wracają do sklepu zawsze kilka minut przed przybyciem pana Fryderyka. Oczywiście pan Fryderyk wie co się dzieje rano w jego sklepie, gdyż zabawki są jego dziełem. Jednak kilka dni temu, zauważył on smutne miny na twarzach zabawek. Rozmyślał co wieczór nad tym problemem, nie mógł porozmawiać z zabawkami, więc postanowił stworzyć im nowego kolegę — pluszowego misia o imieniu Bystrzak. Pierwszego ranka wszystkie zabawki były podekscytowane poznaniem nowego kolegi, wszyscy wesoło rozmawiali i bawili się w sklepie.

— Może jutro zabierzemy Cię do naszego ulubionego miejsca, jakim jest łąka za sklepem — oznajmiła lalka Mirabel.

— Cudownie! — uradował się Bystrzak, jednak lalka Mirabel posmutniała po okrzyku misia.

— Co się stało? — zapytał miś.

— Mam nadzieję, że jutro na łące nie będzie mlecznych potworów, a wtedy będziemy mogli wybiec na łąkę — oznajmiła Mirabel. Wszystkie zabawki spochmurniały.

— Co to za potwory? — zapytał z ciekawością miś.

— To wielkie potwory, które pożerają całą łąkę! — wyrwał się pies Gucio.

— Nie możemy na nią wejść, gdyż jej nie widać — krzyknęły plastikowe żaby.

— Wszyscy się ich boją! — powiedział cichym głosem koń.

Miś, który przez cały dzień rozmyślał o mlecznych potworach, postanowił rozwikłać tę zagadkę. Następnego ranka obudził się jako pierwszy. Czekał, aż obudzą się pozostałe zabawki. Kiedy wszyscy już się zebrali, postanowili zobaczyć jak wygląda łąka. Zabawki ruszyły w kierunku okna, aby zobaczyć czy dzisiaj ponownie łąką zawładnęły mleczne potwory.

— O nie! — krzyknął pies Gucio — kolejny stracony dzień.

— Będziemy musieli poczekać na następny dzień, aby wyjść na łąkę. Dziś łąka należy do mlecznych potworów — powiedziała Mirabel.

Miś Bystrzak podszedł do okna, aby przyjrzeć się strasznym mlecznym potworom. Kiedy je zobaczył, na jego twarzy pokazał się mały uśmiech.

— Mam dla was miłą wiadomość — oznajmił.

Wszystkie zabawki wpatrywały się ze zdziwieniem w misia. Nikt nie wiedział, dlaczego jest taki uradowany na widok mlecznych potworów.

— To nie żadne potwory — przerwał ciszę miś.

— Co? — odrzekł ze zdziwieniem pies Gucio.

— Jak to? — oburzył się koń Grzywa.

— A co to?! — zarechotał plastikowe żaby.

Każdy przekrzykiwał każdego, rozpętała się wrzawa i wielkie poruszenie. Wszyscy byli zszokowani nowymi informacjami. Bystrzak uspokoił zabawki i zebrał wszystkich przy stole.

— To nie potwory — powtórzył miś — to najzwyklejsza mgła!

Zapadła długa cisza, a wszystkie oczy skierowały się w kierunku Bystrzaka.

— A co to jest mgła? — zapytała Mirabel.

— Wiecie może, co to są chmury? — zapytał Bystrzak.

— Oczywiście, to te wielkie stwory na niebie — odparł pies Gucio.

— Tak — potwierdził miś — tylko to także nie są potwory. Mgła jest tym samym co chmury, tylko one poruszają się wysoko po niebie, a mgła jest tuż nad ziemią, czyli nad waszą łąką.

Wszyscy przez chwilę zastanawiali się nad tym co powiedział Bystrzak, kilka zabawek spoglądało na mgłę i na chmury, które rzeczywiście wyglądały podobnie.

— Zarówno mgła, jak i chmury, to małe krople wody, który unoszą się w powietrzu — wytłumaczył miś.

— Kropelki wody? — zdziwił się koń Grzywa — Przecież woda nie potrafi latać.

— To tylko po części prawda — odparł Bystrzak — woda w jeziorach, rzekach i innych zbiornikach wodnych paruje. Parowanie polega na tym, że bardzo malutkie kropelki wody porywane są przez powietrze, które je unosi do góry. Takie bardzo drobne kropelki latają w powietrzu, ponieważ są bardzo lekkie. Kropelki te spotkają inne małe krople, a wtedy łączą się w jedną większą kroplę. Kiedy w jednym miejscu jest więcej kropli, możemy je zobaczyć w postaci chmur lub mgły. Kropelki cały czas się łączą z innymi, a kiedy są duże spadają na ziemię.

— Czyli pada deszcz? — zapytała Mirabel.

— Dokładnie — potwierdził miś.

Wszystkie zabawki chwilę rozmyślały nad tym, co powiedział Bystrzak. Większość zabawek spoglądała na mgłę, która z mlecznego potwora stała się od dziś zwykłą wodą.

— Czy możemy dotknąć mgłę? — zapytał koń Grzywa.

— Jeśli tylko chcecie — odparł miś.

Można było zauważyć wielkie zaciekawienie wszystkich zabawek. Jednak nikt nie odważył się wyjść ze sklepu z zabawkami, wszyscy tylko spoglądali z nieufnością przez okno.

— Kto się odważy pójść ze mną na łąkę? — zapytał miś.

Zabawki nie do końca wierzyły, że mleczne potwory to tylko woda. Po chwili koń Grzywa i piesek Gucio odważyli się przyłączyć do misia. We troje wyszli ze sklepu i podążali w kierunku łąki. Reszta zabawek także wyszła ze sklepu, jednak zatrzymali się przed nim i obserwowali tych odważnych, którzy zmierzali w kierunku mgły. Trójka odważnych była krok od granicy, gdzie widoczna była mgła. Miś Bystrzak wyciągnął łapę i wsunął w mgłę, po czym ją wyciągnął.

— Widzicie, nic się nie dzieje — powiedział.

Ruszył naprzód i wszedł w mleczne potwory, czyli mgłę, która zasłaniała jego ciało od pasa w dół. Po chwili zanurzył się cały we mgle, a tym samym zniknął wszystkim z oczu. Pies Gucio i koń Grzywa przerazili się i głośno krzyknęli. Na twarzach pozostałych zabawek widniało przerażenie. Jednak po chwili Bystrzak wyłonił się w innym miejscu z wielkim uśmiecham na twarzy, a wszyscy wesoło krzyknęli. Po kilku minutach wszystkie zabawki biegały przez mgłę, a najlepszą zabawą dzisiejszego dnia było chowanie się we mgle i pojawianie w innym miejscu. Po wyczerpujących zabawach wszyscy wrócili do sklepu. Następnego ranka, kiedy Bystrzak się obudził, zobaczył przy oknie smutne plastikowe żaby.

— Niestety dziś nie ma mgły! — krzyknęły razem.

Bystrzak roześmiał się. Od dzisiaj nie było straconych dni. Zabawki codziennie mogły wyjść na łąkę, niezależnie czy była mgła, czy nie. Większość zabawek tak ją polubiła, że z niecierpliwością każdego dnia na nią wyczekiwała. Po kilku dniach do sklepu wszedł młody Pan.

— Dzień dobry, poszukuję wyjątkowej zabawki dla mojej chrześnicy — powiedział.

Pan Fryderyk wiedział, która zabawka jest najbardziej wyjątkowa. Podał mu misia Bystrzaka.

— To będzie najlepszy prezent — oznajmił Pan Fryderyk — ten miś jest wyjątkowy, a wręcz magiczny.

Młody Pan kupił misia Bystrzaka, pożegnał się z Panem Fryderykiem i wyszedł ze sklepu.


mgr inż. Igor Królikowski

Mgr inż. Igor Królikowski — pracownik, jak i doktorant w Katedrze Energetyki Jądrowej na Wydziale Energetyki i Paliw AGH. W pracy naukowej zajmuje się numerycznym modelowaniem zjawisk związanych z oddziaływaniem promieniowania jądrowego z materią oraz z transportem ciepła i masy. W domu hoduje krewetki słodkowodne oraz uwielbia fantasy w postaci książek i gier planszowych.

All rights reserved © 2017 Akademia Górniczo-Hutnicza